Pojemnik na rzeczy przypadkowe

Ona mi nadal towarzyszy

2011-09-01T00:00:00.000+02:00

A może mi się tylko zdaje? 1984? Bo przecież co ja mogę pamiętać? Co mogę?A przecież każde słowo siedzi i podąża. Ale chyba wyglądała wtedy inaczej

Skąd się to bierze?

2011-07-28T15:03:00.001+02:00

Skąd bierze się negacja faktów niechcianych? Jak do tego dochodzi, że nagle u społeczności pojawia się gotowość zmierzenia się ze swoją historią bez konieczności kąpieli w atawistycznej odmianie mieszaniny świętego oburzenia, wściekłości i wstydu?

Hiszpanie męczyli się 150 lat. Brytyjczycy dali sobie radę już łatwiej. Bóle porodowe dystansu do pozornej świetności własnej historii (z okresu imperialnego) trwały dziesięciolecia. U Francuzów pożegnanie z oczywistością bycia "grande nation" przebiegło, po przegranej wojnie w Algierii jeszcze szybciej.

A u nas? U nas końca nie widać. Co widać najlepiej w takich dyskusjach jak ta.

A swoją drogą, chciałabym wiedzieć co go napędza.

Wygląda na to

2011-07-08T11:41:00.001+02:00

że wszyscy wychodziliśmy z zupełnie błędnego założenia. Gdy pierwszy raz stałam na środku mostu łączącego oba brzegi Capilano Canyon nie myślałam o niczym innym jak tylko o wytrzymałości materiału. Robi się zimno na świecie.

Splendid solitude

2011-05-25T09:56:00.000+02:00

Jak bardzo mu zazdroszczę. Fire lookout na granicy Colorado i Nowego Meksyku jako pustelnia z regularną pensją za siedzenie samemu na wieży, myślenie i pisanie esejów. Czy zawód stróża nocnego jest alternatywą dla wypalonego "currency broker"? Tak, o ile dostrzeże w nim szansę. I ją wykorzysta.

To musiało się tak skończyć

2011-04-14T00:47:00.000+02:00

W końcu okazuje się, że społeczny serwis też może się stłuc. Szczególnie, gdy nagle można sprzedać czyjś enzuzjazm za parę groszy.

Tadzio Koelb

2011-04-07T23:09:00.000+02:00

On najzwyczajniej wpędza mnie swoją nadaktywnością w depresję. Ale czasem przypomina co nadal ważne:

“We know that to give writing its future, we must overthrow the myth: the birth of the reader must be at the cost of the death of the author.”
Roland Barthes, The Death of the Author

I ta koszula, ta tapeta, ten krawat. Idzie nowe?

Jazda bez trzymanki

2011-01-10T11:33:00.000+01:00

Ale za to z literackimi zawijasami. Bardzo się podoba. Przejście od Mieszka do Kacpra Hausera przechodzi do mojej osobistej historii paraliteratury blogowej. Hope.

Nie zapomnieć

2010-12-01T01:53:00.000+01:00

Bo w tym miejscu zaczyna się droga.

BJA

2010-11-29T12:31:00.000+01:00

Six months after his departure, his boat was found, half-submerged off the coast of Ireland, but Bas Jan had vanished.

Co się zdarza

2010-11-29T10:48:00.000+01:00

Upały w listopadzie, śnieg w czerwcu. Nagła śmierć, cudowne ozdrowienie. Wygrana na loterii.

Nieznana powieść Murakamiego, odkryta przez występującą w niej postać na półce z książkami.
Maleńki pan Watanabe.

Powolne umieranie blogosfery

2010-10-18T13:29:00.001+02:00

Umieranie blogosfery najłatwiej zaobserwawać sprawdzając blogrolle blogów z zadyszką. Dobrych, wartościowych miejsc, tak jeszcze pełnych życia przed dwoma laty. To się zaczęło pod koniec 2008 roku, chociaż wciąż jest wystarczająca ilość newbees napędzających scenę. To uświadamia też, że czytelnikami blogów byli głównie autorzy blogów, napędzała ich złudna świadomość, że posiadają czytelników. Teraz trend się odwrócił i prawdopodobnie z ulgą stwierdzają, że brak ich zainteresowania podzielany jest przez innych.

Chociaż przykład Bartka Pogody dowodzi, że można pielęgnować autyzm z niewiarygodną, pełną obojętności konsekwencją. 10 lat życia. Niebywały dokument.

Tim Minchin ˛& glorious scepsis

2010-08-30T15:37:00.000+02:00

Jeśli nie Minchin to kto? Pocieszające, że są jeszcze tacy ludzie. Jeszcze? Znowu?

10 minut indoktrynacji i półprawd

2010-08-17T23:45:00.000+02:00

O wiele bardziej niebezpieczne niż naiwna, nachalna propaganda. Lub łatwe do zdemaskowania kłamstwo. Znalezione tutaj:

http://prowincjonalnie.wordpress.com/2010/06/13/241/

Historia wspólnoty tym się różni od historii narodu, że nie można jej zredukować do 10 minut taniego patosu.

Niepokojące to

2010-07-29T14:00:00.000+02:00

27 lipca, we wtorek, dres cesarza się nie ukazał. Co jest ze stratą dla kultury polskiej i napawa mnie niepokojem.

Najwidoczniej

2010-03-04T10:51:00.001+01:00

Trudno jest moim rodakom w Polsce zrozumieć rzeczy najprostsze. Krytycy telewizji publicznej zapominają w swej znakomitej większości, że nie ma w Polsce telewizji publicznej. Krytycy abonamentu nie dostrzegają (i nie chcą dostrzec) że bez abonamentu nie ma niezależności od polityków i pieniądza. Media należą do tych którzy za nie płacą. Kłamstwo za darmo nie jest tańsze od prawdy za pieniądze. Simple like that.

A przecież można zupełnie inaczej. Prościej. Uczciwiej. I skuteczniej. Argumentować.

Od dłuższego czasu podziwiam

2010-02-19T12:33:00.002+01:00

to co robi vonTrompka. Są takie miejsca w sieci, które przywracają wiarę. Że można. Że trzeba. Nieprzegadane, a zastanawiające. Nienabzdyczone. Nienadęte. Communication design as permanent highlihgt & fun. Jakość. Lubię.

Miejsca magiczne w sieci

2010-02-11T15:33:00.003+01:00

Jest ich wiele. Dzisiaj dwa z którymi nie potrafię sobie poradzić. Stały się moją lekturą obowiązkową.

Dres cesarza obchodzi właśnie swój trzyletni jubileusz. Trzy lata, dzień w dzień, świątek piątek, z niewiarygodną konsekwencją małe porcje rzeczywistości. Wyrwane z kontekstu wszechogarniającej bredni stają się klejnotami surrealizmu. Tysiące wpisów. Zero komentarzy. Co tylko dodaje uroku.

Natomiast Pytania, prowadzone przez UFO zwące się telemachem (lub tentelemachem) przerażają. Słowa, słowa, słowa. Piruety i ósemki, czasem salto w tył. Korkociąg. Od ponad roku czekam aż skończą mu się tematy i pomysły, bo przecież jest niemożliwością ciągnąć coś takiego dalej. Jakoś się nie kończą.

---dodane---

Może wyraziłam się /wynika z dyskusji/ trochę niejasno. Bloga Telemacha nie potrafię rozpatrywać w kategoriach "lubię-nie lubię", wymyka mi się. Z jednej strony przepadam, z drugiej przeraża mnie i przygnębia. Zaskakują mnie przede wszystkim wybuchy nie popartej żadnymi sensownymi argumentami, graniczącej z nienawiścią niechęci w niektórych komentarzach. Zasadniczo można te erupcje uznać za dowód, że dotarł do emocjonalnego wnętrza czytelnika. Ale niepokoi, gdy się pomyśli co to za wnętrze.

Nowy Nameste

2010-01-21T21:06:00.003+01:00

Blog, dziecko szczególnej troski autora. Jakie ładne miejsce wyszło, nie wiadomo dlaczego wciąż nieodkryte przez idiotów. Może opłata za wejście odpowiednio wysoka? W powodzi miałkich i nic nie znaczących rzygowin blogosfery - perła.
Nowy Nameste tutaj.

On i potrafi zadziwić

2010-01-06T11:16:00.001+01:00

Godin. Teoria ewolucji mediów w 5 linijkach. Też bym tak chciała.

Konstruktywny masochizm

2009-12-09T17:47:00.001+01:00

Są takie miejsca w sieci, w których spotykają się krytyczni masochiści. Pokazują sobie tam nawzajem to co im się nie podoba. Faktycznie, przerażające. Ale po pewnym czasie, gdy potworności wciąż przybywa, nasuwa się pytanie: co dalej?

Definicja problemu

2009-11-15T17:42:00.002+01:00

"The problem with Wikipedia is that it only works in practice. In theory, it’s a total disaster."

Kto to powiedział po raz pierwszy? Kiedy? Gdzie? Fascynujące.

Gareth Owen z pewnością nie.

Jakie

2009-11-11T16:14:00.001+01:00

Jakie to było piękne miasto. Wystarczyło nic nie psuć.
Zastanawiającą skłonność do nieładu architektonicznego, eklektyzmu i prowizorki mamy we krwi. Psujemy miasta.

Nie zapomnieć

2009-10-21T22:51:00.001+02:00

Są rzeczy które są inne niż wszystkie i sprawiają prawdziwą radość

Figury

2009-10-21T14:24:00.004+02:00

Andsol wygrzebuje nagle dawno zapomniany tekst Ziemkiewicza o św. Inkwizycji i trzyma ten strzęp przed nosem "publicysty". Ten, najprawdopodobniej najchętniej by o tym grzechu młodości zapomniał.
Małe, a cieszy.
Internet jednak stwarza zupełnie nowe rodzaje dokuczania bliźnim. Na szczęście, również tym, którzy na to zasługują.

How todays Internet is Killing our Culture and...

2009-10-05T21:06:00.003+02:00

Andrew Keen pisał tutaj przed pół rokiem:

"The old static blog is indeed dying. But it’s being resurrected by Wordpress as a real-time social media personal portal. The blog is dead; long live the blog".

Tylko po to, aby w zeszłą środę napisać:
"Trust me on this: social media continues to revolutionise the internet. According to data released by The Nielsen Company last week, 17 per cent of all time spent on the Internet in August took place on either social networking or blogging sites, a 300 per cent increase from the previous year."
Na swoim blogu naturalnie.

Ech Ci samozwańczy papieże elektroniczni.

Czechita. Wartość dodana.

2009-10-01T16:46:00.003+02:00

Kiedy jest smutno - czyta się Nameste. Czyta się.
Miejsce bez słów zbędnych i emocjonalnej tandety. Lubię.
Najbardziej - o języku.
Ale na reranie też czekam jak na deser.Czasem trzeba się obejść bez deseru.

Przeskoki. Chyba najinteligentniejsza recenzja z Dr. House w polskiej sieci.

Chociaż czasem dziwi mnie ucinanie myśli w środku zdania. Tak jakby nie chciał podejmować, uznawanej z góry za zbędną i męczącą, rozmowy.

Nagle. SPLENDID isolation.

2009-09-21T17:56:00.003+02:00

Nagle potrafi się okazać, że są w sieci rzeczy zdumiewające. Niepojęte. Ze jest ktoś, kto od trzech lat regularnie porcjuje.

Trzy lata regularnych wpisów o sporym ładunku genialności i ani jednego komentarza. Ani też możliwości pozostawienia takiegoż. Autarkia. Splendid isolation.

Nigdy chyba nie przestanę się dziwić

2009-08-26T21:32:00.002+02:00

Kiedy czytam u Roberta T. Carolla:

"Angel therapy is a type of New Age therapy based on the notion that communicating with angels is the key to healing. Angel therapists believe they facilitate healing by helping their patients get in touch with angels who will guide the patients in the right direction."

przecieram oczy ze zdumienia i przez chwilę wydaje mi się, że to przecież nie może być prawdą. Nie może, bo i w jaki sposób? Są przecież, muszą istnieć granice naiwności, cynizmu i zidiocenia.

A tu nagle to

Krótko

2009-08-12T01:39:00.003+02:00

Religolous przygnębia. Nazywanie rzeczy po imieniu: świętokradztwo. Przygnębienie wynika z tego, że tak rzeczywiście jest. A nastawiłam się na komedię.

Bravado

2009-08-06T20:13:00.004+02:00

Ten tekst czyni bezradnym. Czasem zastanawiam się kim on właściwie jest i jak on to robi?
Przede wszystkim jednak: dla kogo?
I czy znajduje jeszcze czas na coś innego?

Sieć pełna jest budowniczych maleńkich katedr.

I jeszcze to

2009-08-01T23:00:00.003+02:00

Diego Stocco, Zwycięstwo kreatywności nad złudzeniem, że aby robić muzykę, trzeba mieć coś więcej niż motywację, chęć, wyobraźnię i upór.
Miejsce

I przykłady:

Wzruszenie

2009-08-01T22:53:00.002+02:00

Wzruszenie wynikające z zachwytu jest stanem tak rzadkim. Rzeczy proste. Np. przejażdżka po Barcelonie w roku 1908. Oni wszyscy odeszli. Wszyscy. Co pozostało?

Wszystko zginęło.

2009-07-30T19:09:00.002+02:00

Znalezione tutaj.

"All Hypatia's work is lost except for its titles and some references to it. (...) some letters of Synesius to Hypatia exist. These ask her advice on the construction of an astrolabe and a hydroscope"

Ile musi być zaginionych książek, książek o których nawet nie wiemy że zaginęły, a co dopiero że istniały.

Dogs can talk

2009-07-14T12:20:00.001+02:00

Podobno mogą. Ale czy na pewno chcemy się dowiedzieć co mają do powiedzenia?

Najwyraźniej sezon wiadomości kontrowersyjnych inaczej.

Co za lato.

JAK on to robi?

2009-07-10T15:47:00.003+02:00

A niektórzy to potrafią. Najzwyczajniej potrafią.Zrobić z motyla coś.
Małe radości.
Też bym chciała.

Upadek

2009-07-06T17:52:00.002+02:00

W Washington Post przygnębiający artykuł. Le Sandwich Takes a Bite Out of French Tradition Liczba francuskich kafejek i restauracji spadła w ciągu ostatnich 50 lat z 200.000 do 38.600.

I jeszcze to:" For instance, McDonald's has enjoyed rising business in France for the past five years, taking full advantage of the evolution. Income at its more than 1,100 French outlets rose by 11 percent in 2008 despite the economic crisis, the company reported. "

Co to za świat?

Ze śmietnika

2009-07-01T15:37:00.003+02:00

Istnienie sieci jest rzeczą dobrą. Pozwala się zbliżyć do rzeczywistości. Tej rzeczywistej i tej sieciowej. Czasem włosy się jeżą na karku i czoło pokrywa się potem. Są w sieci rzeczy przerażające, są też takie, które tylko przygnębiają. Ale są i można ich doświadczyć. Nagle można, nie ruszając się z miejsca, zza biurka lub z kanapy dotknąć zła, wciągnąć do płuc zaduch, doświadczyć niewyobrażalnych pokładów nienawiści. Lub będącej forpocztą zła głupoty. Jak np. TUTAJ. I te twarze, te twarze. To istnieje naprawdę.

Niewiedza boli

2009-06-25T15:36:00.002+02:00

Czasem naprawdę można dowiedzieć się czegoś nowego. Na przykład u Andsola, pomiędzy migotaniem słów. Czegoś, co jest ważne i co zasługuje na powszechną uwagę.
Nadzieja powraca. Nie wszystkie blogi są maszynami do recyclingu wyświechtanych komunałów i prawd obiegowych. To dobrze.

emocjonalnie

2009-06-17T13:49:00.004+02:00

Telemach, w swoim najnowszym żarcie nawiązuje do nieszczęsnego wytworu Golemana.

Locke miał w tej sprawie dużo (1) do powiedzenia. Ale to siedzi:

"What is the common or integrating element in a concept that includes: introspection about emotions, Emotional expression, non-verbal communication with others, empathy, self-regulation, planning, creative thinking and the direction of attention? There is none."

Piękna pogoda. Słońce. Czerwiec jednak ogólnie paskudny.
-----------
(1) Locke, E.A. (2005). Why emotional intelligence is an invalid concept. Journal of Organizational Behavior, 26, 425-431.

Na początku

2009-05-27T18:11:00.000+02:00

Na początku było słowo. Potem zdanie. Potem akapit. Trudno przewidzieć w jakim to się kierunku rozwinie. .